Kayıtlar

Eylül, 2022 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Öğretmen..

Bir okulu öğretmen değerli kılar aslında. Öğrenci,öğretmeni sevdiği zaman o öğretmenin dersine daha keyifle girer,daha büyük heyecanla girer o derse. Öğretmen için de aynıdır bence. Bir sınıfa girdiğinde onu dinleyecek,keyifli bir şekilde ders işleyebileceği bir sınıf ister bazen. Çünkü öğretmenlerin de anlaşılmaya ihtiyacı vardır. Kimi zaman öğretmenlerle olan sohbetleri böler soru sorarsınız öğretmeninize. Öğretmenler size zamanını ayırır;anlamadığınız soruyu, anlamadığınız konuyu defalarca bıkmadan anlatırlar. Belki de bu yüzden öğretmenler değerli olmayı hak ediyor.  Bir öğretmen sadece ders anlatmaz size. Derdinizi dinler,derman olmaya çalışır. Bir arkadaş gibi yaklaşır, şaka yapar, takılır size. Bazen bir abi/abla gibi yaklaşır, kardeşi yerine koyar. Aile şefkatiyle, sevgisiyle yaklaşır bazen de. Güvenirsiniz öğretmeninize. Çünkü bir süreden sonra sadece sekiz harften ibaret olmaz. Her anınızı bilen insanlar haline gelirler. Canınızın neye sıkıldığını bilirler,hangi konuyu an...

Özlemek...

"Özlemeye çare yoktur." demiştik en son. Gerçekten özlemeye çare yoktur. Tam unuttum dersin,o gece rüyanda görürsün her şey yeniden başlar. Artık hayatına devam etmen gerek bilirsin ama olmaz,devam edemezsin. Anılar aklına gelir,o keyifli sohbetleri hatırlarsın ama bilirsin o günler geri gelmeyecek... İnsanlara alışmak bu yüzden kötüdür belki de. Varlığına alıştığımız insanların yokluğu acı vermez mi? Bence en çok acı veren kısımdır. Varlığına alıştığımız insanların yokluğuna alışmak veya alışmamak... Onların söyledikleriyle ayakta kalmaya çalışırsın, onlara verdiğin sözlerle... Bir daha sesini duyamayacağın,görüşemeyeceğin insanı özlemek de zordur. Tabii bu bir ihtimaldir. Belki görüşürsün,belki telefonda da olsa sesini duyarsın ama sarılamayacaksın belki de. Belki o seni unutacak sen onu unutamayacaksın. Bu yüzden zordur özlemek...  Özlediklerinizin sizi unutmaması dileğiyle...