Yazma Serüveni

Geçen sene bugün, canım sıkılıyordu. Aldım elime kalemi,bir şeyler yazmaya başladım. Yazmak hoşuma gitmişti. Ben böyle yazıyorum ama biri değerlendirmeli,yön vermeli bana dedim kendi kendime. Kurs Türkçe öğretmenime gösterdim. Değerlendirmeleri yaptı. Her pazartesi kurs saatleri boş olurdu. Yapamadığım sorulara bakardık ardından da yazdığım yazıları değerlendirirdi. Altıncı sınıf kursunda tanışmıştık kendisiyle. Ders öğretmenime gösterecektim ama o zamanlar bir samimiyet yoktu aramızda çekiniyordum daha doğrusu. Aradan bir iki hafta geçtikten sonra ders öğretmenime de gösterdim. Ardından Seçmeli Spor öğretmenim,sınıf öğretmenim derken gerisi geldi. Artık yarışma olduğu zamanlar çağırıp haber veriyorlardı. Ayrı bir gurur veriyordu bana. Kendi çapımda yazmaya başlamışken zamanla yarışmalarda derece yapar hale gelmiştim. Onları gururlandırıyordum ayrı bir mutluluk kaynağı oluyordu bana.  Artık yazılarımda yazım hatası çok az oluyor,kimi zaman hiç olmuyordu. Bu da ayrı bir mutluluk kay...

Vay be dile kolay bir yıl. Bakıyorum da ilk yazımı Türkçe öğretmenime gösterirken ki kararlılığım,azmim, heyecanım hiç değişmemiş. Hep aynı azimle devam etmiştim yazmaya. Yılmadan, yorulmadan... Her sayfasında farklı bir anı canlanıyor gözümün önünde. Bu yazıda şunu demişlerdi diyorum,bu yazımı çok beğenmişlerdi diyorum. Büyük bir heyecanla yazdığım yazılar acı bir tebessüm sebebi oluyor zamanla. Her bir sayfa geri gittiğimde zamanı da geri sarıyorum sanki. İlk sayfadan,ilk yazımdan itibaren bakıyorum. Bu süreçte evet yanımda olan öğretmenlerim olmuş,ailem ne kadar desteklemese de öğretmenlerim ve arkadaşlarım yazmayı bırakmamam için ellerinden geleni yapmışlar, yapıyorlar. İlk yarışma sevincimi unutamıyorum. "Kent Yangını" konuluydu. Ümitsiz bir şekilde yarışmaya girmeme rağmen ilçede ikinci olmuştum. O gün Türkçe öğretmenimin WhatsApp grubuna attığı "Kardelen'i tebrik ediyorum👏🏻" mesajını gördüğüm an ki heyecanım her şeye değerdi. Ertesi gün derste öğretmenl...