Yazma Serüveni

 Özlemek;sevdiği bir şeyi ya da kimseyi bir daha görme isteği duymaktır. Özlem;sesini duyamadıklarını,yüzünü göremediklerini,elinin uzanamadıklarını hatırlatır kalbe. Kalp hatırladıkça özler,özledikçe *Keşke.* der. Yaptıklarına *İyi ki yapmışım.* derken,yapamadıklarına *Keşke yapsaydım*,*Keşke biraz daha yapsaydım.* diyebilir. Yaptıklarına da *Keşke...* der insan *Keşke yapmasaydım.* der,*Keşke*... Genellikle *Keşke.* der özlem. Çünkü özlemek bazen denizin buza dönüşmesi kadar keskin ve serttir. Bazen de çölde bir yudum suya maruz kalmak kadar çaresizdir özlem...  İnsan;en çok yerini dolduramadıklarını özler,kendinde iz bırakanları özler. Bazen bir anne şefkatini,babanın koruyan gölgesini özler. Aile desteğini,aile güvenini,o aile sohbetlerini özler...  Özleyip yanına gidememektir özlem. Arayamamak,yazamamaktır özlem. Bunları yapar isterse ama ya müsait değilse ya işi varsa şüphesi kaplar insanın içini. Kısaca özlem,özleyip elden bir şey gelmemesidir.  İnsan;öğrencil...

 İnsan veya hayvanlara yapılan olumlu davranış olarak tanımlandığı gibi insanın saf ve temiz olması olarak da tanımlanabilir. İyilik yapan insan insanın içinde ayrı bir huzur ve mutluluk olur. Bu, iyiliğin iyi bir davranış olduğunun yansımasıdır aslında. Çevremize elimizden geldiğince iyilik yapma fikrindeyim. Dünya'nın huzur ve barışı için önemli bir konudur bence. O yüzden kendimizi ve çevremizi kötülükten uzaklaştırıp iyiliğe yöneltmeliyiz.  İnsanlara iyilik yapabildiğimiz gibi hayvanlara hatta doğaya bile iyilik yapabiliriz. Yani iyiliği yalnızca insanlara yapılabilen bir davranış olarak görmemeliyiz. Aslında çevremize yapılan her iyi davranış,bir iyilik örneğidir.  Kendimizden küçük bireylere de iyiliği öğretmeliyiz. Çünkü onlar kendilerinden büyükleri kendilerine idol (örnek) alırlar,onlar gibi olmak isterler. Daha iyi bir dünya için onları iyiliğe yöneltmeliyiz. Kendimizden küçükleri iyiliğe yöneltmek bile bir iyilik örneğidir. O zaman daha iyi bir dünya için daha ...

Kimi zaman acını tarif etmene yardımcı olur, kimi zaman sevincini...Yazmak duyguların özgürce hiç bir şeye bağlı kalınmadan anlatılmasıdır. Yazacağın konuda özgürsündür. Düşüncelerini baskı altında kalmadan rahatlıkla yazarsın. Benim yazarken en çok dikkat ettiğim nokta şu oluyor "Duygularımı okuyucuya işleyebildim mi?" Evet ben kendime çapımda yazıyorum. Kimine göre hiçbir şeye dikkat etmeden yazmak daha iyi gelir. Kendi çapında yazıyorsun sonuçta. Ama ben dikkat ediyorum. Sebebi bu yazılarımı değer verdiğim insanların okuması. Çünkü benim yazmayı bırakmama sebebim onlar. Ben her yazmayı bırakmayı düşündüğümde ya o an arkadaşımla konuştuk ya da okuyan öğretmenlerimin söyledikleri aklıma geldi. Beni gördüklerinde soruyorlardı *Yeni bir şey var mı, yazdın mı?* diye. Ben de bırakmak istemiyordum. Yazılarımda kendi hayatımdaki konuları alıp deneme türüne uyarlamaya çalışıyordum. Ama bazen bazı şeyler sebep oluyor. Bırakmalı mıyım?, düşüncesi aklından geçerken diyorsun olamaz, b...

  Yaşadıklarını kimseye anlatamaman... Zor,kimsenin seni dinlememesi gerçekten çok zor. Bu durum senin moralini düşürmekten,yaşadığın kötü olayları kendi içinde büyütmekten başka bir işe yaramaz aslında. Düşünsene hiç kimse sana bir şey demiyor,sormuyor. Belki rahatlarım diye ağladığında durduk yere ağlıyor derler. Hep böyle olmadık mı zaten. Bir şey yapmadan önce acaba ne derler şüphesi hep düştü içimize. Yapsak ayrı,yapmasak ayrı dert oldu bize. Yapınca neden yaptın,yapmayınca neden yapmadın diyenler oldu. Böyle diyenlere karşı her kararımızda yanımızda olanlar da oldu. İyi ki dedik,iyi ki yanımızdalar,iyi ki varlar dedik, diyoruz da. Yanımızda olanlar bize hem hatamızı söyler hem de doğrumuzu. Ama yanımızda olmayanlar daima yanlışımızı aradılar arayacaklar. Zor hem de çok zor içinde fırtınalar koparken dışarı yansıtmamak için çabalaman. Ama bunlarında sonu gelecek. O kişileri takmamayı öğreneceğiz zamanla. Bunu bize yanımızda olanlar öğretecek aslında. Onların her zaman yanımızd...