Yazma Serüveni

 Unutmak istemediğimiz anılar fazladır.Unutmamak için ne yapmalıyız peki? Yazmalıyız. Yazmak en iyi  yoludur bence. Duygular daha iyi ifade edilir,kelimeler anlam kazanır. Söylerken zorlanacağımız şeyleri yazarak ifade edebilmek mümkündür. Yazarken samimiyet de bir o kadar önemlidir. Okuyan kişiye (okuyucuya) duyguları işleyebilmek... Bunlar küçük ama önemli konular. Yaklaşık yedi sekiz aydır kendi çapımda bir şeyler yazan biri olarak yazıyorum*Yazmak kolay değil.* Konuyu bulabilmek,kelimeleri ve duyguları işleyebilmek zor. Bir de bu yazdıklarını değer verdiğin,senin için yeri bambaşka olan insanlara gösterirken stres tavan yapar. Aklından bir milyon soru geçer. *Ne diyecek?*,*Beğenecek mi?*,*Yazım hatam var mıydı?*(Türkçe öğretmenin okuyorsa önemli soru.) *Yanlış mı yazdım?*,*Duyguları işleyebildim mi?* vb. sorular. Hatta zaman gelir:öğretmenin mimiklerinden anlamaya çalışırsın tepkisini,söyleyeceklerini...(Yazarken bile yoruldum.) Yaşarken ne oluğunu anlatmaya gerek yok benc...

 Yalnızlık veya yalnız kalma,bir insanın karışık duygular içerisinde olmasıyla kendisini dünyadan kopmuş hissetmesidir. Yalnız hisseden insan kendisini toplumdan uzaklaşmış hissedebilir,içinde bir dünya kurar. O dünyanın içinde kendinden başka kimse yoktur. Çevresidir onu bu hale getiren. Çevresi onu istemedikçe,dışladıkça içine kapanır. Veya güvendiği,sevdiği,onun için kıymetli olan birinin onu bırakması,gitmesi sonucu yalnız hisseder kendini. Kimi zamansa kendi teslim olur yalnızlığa. Tek çıkış yolu gibi hisseder yalnızlığı. Belki başkalarından korktuğundan,kaçtığından belki de güvendiği,sevdiği birinin onu yarı yolda bırakması sonucu yalnızlığı seçer. Anlamaz başlarda yalnızlığın karanlığını,hissettirdiklerini..Zaman ilerledikçe her şeyin farkına varır. Bir an önce kurtulmak ister o karanlık kavramdan. Bazen insanın tek sığınağıdır yalnızlık,kendini güvende hissettiği yerdir. İnsanın yalnızken kendini bulmasıdır belki bunun sebebi... -KARDELEN OFLAZ-

 Atatürk çıktı Samsun'a, başlattı kutlu yolculuğu, Milyonlar yanında oldu, karşılık buldu her duyuru, Halk fedakarlık sırasına girdi, vatan olunca konu, Geçtiler engelleri bir bir kalpleri inançla dolu. Omuz omuza verdi millet ümitsizlik kalmadı yine, Ölüm emir olunca vazgeçirmedi hiçbir bahane, Yıldırmadı kimseyi sorunlar, gelip geçti her badire, Zorluk içinde de savaşılsa hep bulundu bir çare, Gün sabaha yaklaşırken yola çıkan bir gemi, Yeni kurtuluşlara ulaştırıyordu şanlı Türk tarihini, Toprakları için oldu her birey ülkesinin askeri, Kanımızın son damlasına kadar savunacağız bu değerleri. -KARDELEN OFLAZ- (ilçe 7.)

 Ülkemde yandığında her bir bölge,  Üzerimize düşüyor sanki kara bir gölge,  Kentlerimiz alıyor büyük bir darbe,  Kül olacak binlerce canlı etmezsek acele. Güneş altına atılan bir cam, söndürülmemiş bir sigara, Sebebi olur binlerce ağacın cayır cayır yanmasına, Etkisi yadsınamaz evsizliğe, yalnızlığa, Kalmaz elimizde, mirasımızdan tek bir parça. Kalmıyor insanların yüzünde tek bir tebessüm, Son buluyor mutluluklar alıyor yerini acı bir hüzün, Önlemini almayı unutma, olacak sonuçları bir düşün, Dikkat bırakmayalım elden, insanların yüzü hep gülsün. -KARDELEN OFLAZ- (ilçe 2.)

Çıkmıştı millet ağır bir savaştan, Her biri ayrı yorgun her biri ayrı perişan, Moral olsun diye marş istendi halktan, Çıktı aralarından Akif adlı koca bir kahraman. Başladı yazmaya Akif istemedi tek kuruş para, Ödül verilse de bağışlayacaktı bunu bir vakıfa, Yeri geldi kıtalarını kazıdı duvarlarına, Armağan etti bu marşı kahraman Türk halkına. Seçilince şiiri yüzlercesinin arasından, Kabul gördü 12 Mart'ta TBMM tarafından, Duyguyla okundu hiç yılmadan,yorulmadan, Söylenince hep bir ağızdan,coştu koca bir vatan. -KARDELEN OFLAZ- (ilçe 4.)

 Dünyanın rengidir hayal,görünür hayat bambaşka,  Beraber olursak buluruz her zorluğa bir deva,  Ümitler hiç solmaz,hayaller taze kaldıkça,  İnanınca yapılmayacak bir şey yoktur aslında. Hayallerin yeri masallar değildir ki sadece, İsterim dünyaya hakim olsun hep neşe, Acılar azalır belki,saygı değer bulur sevince, Yolda dikenler olsa da çiçek bahçesi olsun netice Hepimiz aynı gemideyiz derdimiz bir mademki, Dünyaya örnek olsun bir çocuğun temiz kalbi, O zaman öldürülmez yaşar canlılar belki, Savaşlar son bulsun insanlık kalsın baki. Eşitlik ve adalet yayılsın her bir toprağa, Sahip çıkılsın canlılara uzak kalsın bize kavga, Dert etmeye değmez kıymet verelim her ana, Kötülüklerden arınsın huzur bulsun dünya. -KARDELEN OFLAZ- (ilçe 3.)

  Pes etmek, aslında hayallerinden vazgeçmektir. Pes edince her şey bitmiş olur bir nevi. Pes etmek hayallerine "ben gidiyorum." demektir aslında. Ben onca emeği, çabayı boşa sayıyorum demektir. Tabii bazen "yapamıyorum, olmuyor." diyebiliriz. Ama çareyi hiçbir zaman pes etmekte bulmamalıyız. Emekleri boşa saymamalıyız. Aksine üstüne ne katarsam daha iyi sonuçlar elde edebilirim demeliyiz.

  Kimi zaman çevremiz bizi bu halimizle sevmediği için kendimizi değiştirme kararı alırız. Ama şunu unuturuz "hayatta bulabileceğimiz en doğru kişi aslında bizi kusurlarımızla seven kişidir. " Neden mi? Çünkü o kişi bizi o halimizle sevmiş. Ama bir takım insanlar bizi kendilerine benzetmek isterler. Oysaki bizi biz yapan diğer insanlardan ayıran bizim davranışlarımız hareketlerimizdir. Diyeceğim şu ki; kimse için kendinizinden vazgeçmeyin. Sizi seven her halinizle sever…

 Emek ve Çaba... Bir çoğumuz günümüzün büyük bir kısmını okullarda,dershanelerde,kurslarda geçirmekteyiz. Aslında bir çaba içerisindeyiz. İşte amacımız doğrultusunda harcadığımız enerjidir emek. Bir başarının olmazsa olmazıdır aslında. Emeksiz,zahmetsiz kazanılmış bir başarı söz konusu değildir. Bu dünyada her insanın bir amacı vardır. Amaçsız insan yaşayamaz zaten. Her insanın bir amacı olduğu gibi her insanın kendine göre derdi,sıkıntısı vardır. İnsanlar bu dertlerine,sorunlarına bir çözüm yolu bulmak ister. Bulsa bile sadece bulması gerekmez. O çözüme -aydınlık yola- ulaşması için belli bir çaba,emek göstermesi gerekir. Emeksiz,çabasız bir başarı söz konusu değildir demiştik. Çünkü başarının şansa denk gelmesi olası bir durum olamaz,olsa bile bu olasılık çok düşük olmakla karşımıza çıkar. İnsan emeğinin karşılığını alınca bir sonraki çalışmasını daha istekli yapar. Daha çok hırslanır,kendine olan güveni artar. Bu nedenle bu mutluluğa ulaşmak için kendimize hedefler belirlemeli,b...

  Kekemelik; aslında konuşurken takılma hastalığıdır. Kelimeler, sesler ya da hecelerin tekrarlanması veya dengesiz konuşma hızı ile birleştirilmiş bir hastalıktır. Bu süreçte en iyi arkadaşımız kitaplar olur. Bazen de bizim moralimizi yükselten bir öğretmen veya bir arkadaşımız. Bence kekemelik bir hastalık değil bir farklılık. Çünkü bu farklılığa sahip kişileri diğerlerinden ayıran özelliktir. Bazen pes ettiğimiz durumlar olacak olmuyor ben konuşamıyorum diyeceksiniz. Ama bu süreçte moralimiz yüksek olmalı. Kimi zaman bir öğretmenle konuşmak bile iyi yapar bizi. Çünkü onlar bize gerçekleri söyler, bizim iyiliğimiz için ellerinden geleni yaparlar. İçlerinde bazı öğretmenler olacak siz sırf böylesiniz diye size farklı/küçümseyici davranacaklar. Siz onlara inat bunu aşacaksınız. Her şeyden önce kendinize güvenin. Unutmayın; KEKEMELİK BİR HASTALIK DEĞİL FARKLILIK. Aşılabilir bir şey… ,

  Ne kadar zor değil mi; İçinde fırtınalar koparken sessiz kalmak,  Bir gram gücün yokken çevreni üzmemek için güçlü görünmek,  Hayattan umudun kalmamasına rağmen umutlu görünmek...  Acı veren de sen kendi içinde savaş verirken çevrenin sana her şey normalmiş gibi davranması. Senin ne derdin var ki? denilmesi. Ama unuttukları tek bir şey var. Bizde insanız. Bizim de sorunlarımız var psikolojimiz var. Ama ne yazık ki çoğu insan bunun farkında değil. Hep üstümüze gelme çabası. Karşımızdakini nasıl üzebiliriz. Onun zayıf noktasını nasıl bulabiliriz diyebiliyor bir takım insanlar. Sanki kendileri kusursuz. Her insanın bir kusuru vardır. Ama şunu unutmayın o kadar insanın içinde sizin derdinizi dinleyen sizi teselli eden 2 insan da olsa o 2 kişi size yeter de artar. O yüzden sizi üzenleri takmayın onlar sizin başarısız olmanız için ellerinden geleni yapacaklar onlara istediklerini vermeyin. Aksine daha çok çalışın. Hayattan umudunuzu kaybetmeyin. İstersek her şeyi yapa...