Yazmak Ⅰ.

 Unutmak istemediğimiz anılar fazladır.Unutmamak için ne yapmalıyız peki? Yazmalıyız. Yazmak en iyi  yoludur bence. Duygular daha iyi ifade edilir,kelimeler anlam kazanır. Söylerken zorlanacağımız şeyleri yazarak ifade edebilmek mümkündür. Yazarken samimiyet de bir o kadar önemlidir. Okuyan kişiye (okuyucuya) duyguları işleyebilmek... Bunlar küçük ama önemli konular.

Yaklaşık yedi sekiz aydır kendi çapımda bir şeyler yazan biri olarak yazıyorum*Yazmak kolay değil.* Konuyu bulabilmek,kelimeleri ve duyguları işleyebilmek zor. Bir de bu yazdıklarını değer verdiğin,senin için yeri bambaşka olan insanlara gösterirken stres tavan yapar. Aklından bir milyon soru geçer. *Ne diyecek?*,*Beğenecek mi?*,*Yazım hatam var mıydı?*(Türkçe öğretmenin okuyorsa önemli soru.) *Yanlış mı yazdım?*,*Duyguları işleyebildim mi?* vb. sorular. Hatta zaman gelir:öğretmenin mimiklerinden anlamaya çalışırsın tepkisini,söyleyeceklerini...(Yazarken bile yoruldum.) Yaşarken ne oluğunu anlatmaya gerek yok bence:) Derin bir nefes alır,işine bakarsın. Bazen okuyan kişi der *Yazmaya devam etmelisin.*,*Yazmayı bırakma olur mu?*,*İlerde kitabını okuruz artık.*

 Bazen yazmak bile yetersiz kalır,duyguları yansıtmaya. Acını,hüznünü tarif etmek de zor gelir,en mutlu anını da...

En azından çoğu duygu yazıyla yansır. Konuşmayla kıyaslarsak:)


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Güven...

2022...

İnsanın Kendine Vakit Ayır(a)maması